Η Συλλογή με τον γενικό τίτλο «η Δημιουργία» αποτελείται από επτά βιβλία, είναι όλοι Σύμβουλοι καλοί από επτά Σχολές, μπορείτε να τις δείτε και να τις καταλάβετε από τον τίτλο, ή από το βιβλίο όπου αναφέρεται ο εμπνευστής.

Μιλάει για την Δημιουργία, είτε την μεγάλη Δημιουργία, την κβαντικής υπόστασης και μορφής, όπου ανήκουμε ως άνθρωποι και εμείς, είτε την δημιουργία που έχει το μέτρο του ανθρώπου και είναι η δημιουργία της δικής του ζωής.

Στην Κοινωνία της Γνώσης υπάρχουν Σύμβουλοι πολλοί, το ποιοι κάνουν με ποιους καλή παρέα, φαίνεται από τις Συλλογές, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχεις την δυνατότητα εσύ, μόνος σου να επιλέξεις έναν Σύμβουλο από την Κοινωνία της Γνώσης, από ολόκληρο το Βιβλιοπωλείο δηλαδή.

Το ποιοι Σύμβουλοι μεταξύ τους κάνουν καλή παρέα και τους αρέσει γόνιμα να συζητούν, φαίνεται από τις Σειρές. Εκεί μπορείς να βρεις τον Πυθαγόρα να κάνει παρέα με τον Ιπποκράτη, τον Αλκμαίωνα και τον Ασκληπιό, μαζί τους οπωσδήποτε και ο Ευριπίδης με τον Σοφοκλή. Έχουν κοινά ενδιαφέρονται όλοι αυτοί, είναι γιατροί της ψυχής.

Βέβαια δεν είναι άνθρωποι, είναι Σχολές, που κάθε μία από αυτές, για παράδειγμα αυτή των Πυθαγορείων, στέλνει τον κατάλληλο εκπρόσωπό της για σένα και για την διάνοια που κατέχεις και συντηρείς, γιατί η διάνοια είναι όπως η ψυχή, κάποιος μας την δίνει και έχουμε την υποχρέωση να την συντηρούμε με έργα της ψυχής και να την αποδίδουμε καθαρή και αναβαθμισμένη, όταν με το καλό, φύγουμε από την ζωή εμείς.

Στις Σειρές, όπως για παράδειγμα στην Σειρά «Ας πολεμήσουμε την κατάθλιψη την μάστιγα του αιώνα» οι Σύμβουλοι συζητούν μεταξύ τους, σε υψηλό επίπεδο της κάθε Σχολής και είναι τρομερή η τονική που παράγει ο Λόγος τους όταν συζητούν από κοινού. Βέβαια, μπορείς πάντα να τους παρακολουθήσεις γιατί στέλνουν κοντά σου, όταν διαβάζεις μια Σειρά, τους κατάλληλους εκπροσώπους από κάθε σχολή και αν εσύ τους αγαπήσεις και κάνεις καλή παρέα μαζί, τότε αυτοί μπορεί να μείνουν για πάντα, συντροφιά με την ζωή, για να αναβαθμίσουν την ζωή σου, να ζήσεις καλύτερα εσύ.

Ζούμε, εδώ και πολλά χρόνια, σε ένα Σύστημα, που ισοπεδώνει την σκέψη, την λογική, τους συνειρμούς, εξαφανίζει τον άνθρωπο και επιδιώκει άψυχη μονάδα να τον κάνει σε κάθε  λογής «σχεδιασμούς». Να αρχίσει να σκέπτεται ο άνθρωπος σαν να είναι μέρος ενός συστήματος λογικής, που λέει ότι τα πάντα πρέπει να μεγεθύνονται και να ποσοτικοποιούνται, αυτός είναι ο νόμος της ζωής, άρα αν ο άνθρωπος δεν έχει πάνω του ταμπέλες που να δηλώνουν τι είδους προϊόν είναι αυτός και πού εντάσσεται μέσα στα ράφια του συστήματος, τότε ο ίδιος δεν είναι «εμπορικός».

Δεν θα μπορεί δηλαδή να μετάσχει στις συνήθεις συναλλαγές και η αγορά εργασίας θα τον αποβάλει ως «προϊόν» που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί.

Όλα αυτά είναι θεωρητικές κατασκευές, η ίδια η ιστορία δείχνει πως σε ορισμένες εποχές ο άνθρωπος είναι η κυρίαρχη Αξία και ο ανθρώπινος Νους, ο αρχηγός στις αλλαγές, αλλαγές που δεν είναι μόνο επιθυμητές, αλλά και απαραίτητες για να επαναπροσδιοριστούν οι προτεραιότητες που έχει μια κοινωνία στην Γη.

Η εποχή μας είναι Κβαντική, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθούμε το γεγονός, ότι ο άνθρωπος υπάρχει σε πολλές διαστάσεις, αλλού έχει συνείδηση για την ύπαρξή του αυτή και αλλού όχι, συμβαίνουν διεργασίες υποσυνείδητες που την κατάλληλη στιγμή θα εκδηλωθούν.

Ας θέσουμε την εξής ερώτηση. Μήπως η κοινωνία είναι ο άρχοντας όλων των δεινών; Μήπως η κοινωνία έχασε την ζωτική της κρίση, να διακρίνει μεταξύ πολλών, ποιοι είναι αυτοί που γόνιμα και δημιουργικά, μπορούν να την βοηθήσουν να αντιμετωπίσει τα δεινά; Μήπως ο άνθρωπος έγινε μια απλή παράμετρος, σύνθετων συστημάτων και θεωριών και αυτή του η θεώρηση μας εμποδίζει πια να διακρίνουμε τις δυνάμεις και στον ίδιο μας τον Εαυτό;;

Μήπως, η μεγαλύτερη επανάσταση όλων των θεωριών, είναι η απλή διαπίστωση ότι ο Άνθρωπος είναι εδώ, τον άνθρωπο πρέπει να μελετήσουμε με τρόπο αποκαλυπτικό και να τον βοηθήσουμε να βρει την συντροφιά του στον κόσμο τον πνευματικό;

 

Βιργινία Φατσή

6 Απριλίου 2017