Η Ψυχή των Ελλήνων υπάρχει διαρκώς και εκφράζεται μέσα από την συλλογική τους διάνοια, αυτή όμως χρειάζεται να ζει και να ζει καλά και ο καθένας που αποτελεί δικό της μέρος, σαν ένα τεράστιο ψηφιδωτό, που εκτείνεται σε πολλές διαστάσεις, χρειάζεται όμως όλες τις ψηφίδες για να είναι σωστό, αν κάποια του λείπει δεν είναι εντάξει.

Φαίνεται πως για όλα αυτά μονόδρομος είναι η ειρηνική επανάσταση των διανοουμένων, αρκεί να καταλαβαίνουμε την λέξη σωστά, τον διανοούμενο δεν τον κάνουν τα πτυχία, γίνεται διανοούμενος όποιος έχει αγάπη για την δουλειά, ουσιαστική αγάπη για την παιδεία, μορφώνει τον εαυτό του διαρκώς και επαναστατεί ενάντια στην πνευματική δουλεία, όπως άλλοτε οι πατέρες μας έπαιρναν τα όπλα και πολεμούσαν τον δυνάστη.

Εμείς σήμερα έχουμε την πένα και το πληκτρολόγιο και όλα τα συστήματα ανοικτά για να ακουστούν οι δικές μας απόψεις, αρκεί να μην θέλουμε να γίνουμε σε όλους αρεστοί, μια καλή συζήτηση απαιτεί διαφωνίες. Αρκεί να έχουμε καλή καρδιά και να αγαπάμε τον συνομιλητή μας, αυτά τα δύο είναι αρκετά για να πολεμήσουμε με το πληκτρολόγιο, ενάντια στην αμάθεια και στην ψευτιά, στην δυσώδη απαξία της διανοίας που ο καθένας διαθέτει και στο τέλμα που υπάρχει γενικά, όταν αναπαράγονται ψευδείς ειδήσεις και ο άνθρωπος παρασύρεται τελικά στην εύκολη γοητεία της όμορφης εικόνας.

Ο Λόγος είναι τελικά, ο λόγος είναι που θα μας δώσει πίσω την ψυχική μας υγεία, εδώ δεν εννοώ ότι ο άνθρωπος δεν είναι υγιής, μια χαρά είναι, πάντα όμως υπάρχει και το καλύτερα και για αυτό όλοι προσπαθούμε.

Καλύτερα λοιπόν, κάτι που να μας ανεβάζει και τι καλύτερο υπάρχει από αυτό από τα βιβλία που δεν είναι ακριβώς βιβλία, το καθένα δίνει ενέργεια και καλές συμβουλές, σε όποιον θέλει να το διαβάσει.

Το πιο καλό όμως σε αυτά είναι πως είναι νέα τεχνολογία, τα λόγια είναι λίγα και καλά και δεν χρειάζονται επεξηγηματικές εκφράσεις.

Είναι σαν να διαβάζει κανείς τριάντα σελίδες γεμάτες με αποφθέγματα, που όμως δένουν μεταξύ τους και έχουν ειρμό, αν και είναι συμπυκνωμένες εκφράσεις.

Άλλοι πάλι λένε ότι σαν να καθαρίζει το μυαλό τους, να φεύγει μια ομίχλη, ένα πέπλο που το σκέπαζε και ξαφνικά μερικά πράγματα τους φαίνονται προφανή και αυτονόητα, σε σημείο να απορούν γιατί τόσον καιρό δεν τα έβλεπαν. Θα ήταν πάντα εκεί λένε, μόνο που εμείς δεν μπορούσαμε να τα διακρίνουμε.

Πολλοί περιγράφουν την εμπειρία σαν να έρχεται η καλή παρουσία ενός αγαθού προγόνου και τους μιλάει, τον «ακούνε» να τους συμβουλεύει και να τους μεταγγίζει δύναμη, παρότρυνση και κουράγιο να προχωρήσουν.

Εμείς και αυτοί, οι καλοί μας πρόγονοι, ζωντανοί κατά το πνεύμα και ακμαίοι όσο ποτέ, ας συναντηθούμε και ας μιλήσουμε, με όχημα την Αγάπη που έχουμε στην καρδιά μας και τα κοινά στοιχεία που μας ενώνουν, τον πολιτισμό, την έρευνα, την αναζήτηση της αλήθειας, την πρόθεση για καλά έργα, την υποστήριξη κάθε καλής προσπάθειας και την καλή γνώση που θεμελιώνει κοινωνίες.

Αν βάλουμε τα υλικά και αυτά είναι η αγάπη, η γνώση, η κοινωνία και οι καλές προθέσεις, ποιος μπορεί να πει πού μπορούμε να φθάσουμε και τι καινούριο να δημιουργήσουμε όλοι μαζί και εμείς και Εκείνοι.

Στον σύγχρονο κόσμο η αγάπη είναι μια παρεξηγημένη έννοια.

Πιστεύουν όλοι ότι είναι ένα ήσυχο, αόριστο συναίσθημα, που ανήκει σε άλλες εποχές, όπου και οι άνθρωποι ήταν πιο ήσυχοι και με λιγότερες έγνοιες.

Τώρα, έχουμε την τεχνολογία, είμαστε δυνατοί και έχουμε λύσεις για όλα τα πράγματα. Και αν δεν έχουμε θα βρούμε, έτσι πιστεύουμε.

Η τεχνολογία προχωράει και η Επιστήμη ακολουθεί με γρήγορους ρυθμούς, ό,τι και αν χρειαζόμαστε από εκεί θα το βρούμε. Έτσι πιστεύουμε.

Τώρα η διάνοιά μας ισοπεδώθηκε και η σκέψη μας αλλοτριώθηκε από ξένα πρότυπα. Και όλα θα πήγαιναν καλά και ίσως ακόμα να ευημερούσαμε, αν δεν υπήρχε η Ελληνική ψυχή μας που είναι νοήμων, αυτάρκης και αυτεξούσια και θέτει τα δικά της όρια στην κατρακύλα.

Αυτή μας βοηθάει να αντιστεκόμαστε, αυτή βάζει φρένο στην κατρακύλα. Και από αυτήν θα δούμε πάλι τα ωραία μας έργα.

Γιατί αυτή η Ψυχή είναι γεμάτη Αγάπη. Αγάπη για τον άνθρωπο και την ωραία ζωή, αγάπη για τα καλά έργα που έχουν διαχρονική αξία, αγάπη για μια κοινωνία που προωθεί τις καλές ιδέες και τις βοηθάει να βρουν την δική τους θέση μέσα σε αυτήν. Αγάπη για το Αύριο και για το μέλλον, αγάπη για τους ανθρώπους που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα και αγάπη για τους μακρινούς προγόνους, που δεν γνωρίσαμε ποτέ. Αγάπη για τον πλανήτη και το φυσικό περιβάλλον, αγάπη για τα έργα του Θεού και αγάπη για την αγάπη των ανθρώπων. Η Ουσία της ψυχής των Ελλήνων είναι η αγάπη.

Μια αγάπη σοφά κτισμένη με καλά έργα, γνήσια εκπεφρασμένη στον γραπτό λόγο, ικανή να συγκρατεί τον εαυτό της ζωντανό μέσα στα ήθη και τις παραδόσεις, να εκφράζεται μέσα στις κοινωνίες και να τις ενεργοποιεί, να στηρίζει τον άνθρωπο σε κάθε δυσκολία, να θεραπεύει τον Νου από την αμάθεια, τον σκοταδισμό και τα πικρά λόγια, να ησυχάζει τον άνθρωπο προσφέροντάς του την πρόγευση της αθανασίας, να σταθεροποιεί τον εαυτό στο εύρος των δημιουργικών δυνάμεων της δικής του διανοίας, να κτίζει σοφά την συνείδηση με υλικό πανανθρώπινες αξίες και να γλυκαίνει τον άνθρωπο δείχνοντάς του πόσο όμορφος είναι ο κόσμος όταν υπάρχει αγάπη.

Ο Αριστοτέλης είχε δίκιο τελικά. Κατά την διάνοια κρίνεται ο άνθρωπος αν είναι ελεύθερος και υγιής, όχι κατά τα παροδικά φαινόμενα του βίου και της ζωής, που άλλοτε δείχνουν άσπρο και άλλοτε μαύρο, ανάλογα πώς τα βλέπει κανείς.

Συμφωνεί και ο Πυθαγόρας, αν η διάνοια είναι υγιής δεν σε τρομάζει καμιά σκέψη όσο και αν είναι λεπτοφυής. Μπορείς να κινείσαι στους απέραντους κόσμους της ανθρώπινης λογικής και πάντα τον δρόμο σου να βρίσκεις, ενώ παράλληλα να είσαι τόσο υψιπετής που να ανεβαίνεις στα ψηλά πατώματα, εκεί που η νέα γνώση κατοικεί, να την αντιλαμβάνεσαι, να την μορφοποιείς και να δίνεις στους ανθρώπους τα αγαθά της δικής σου ψυχής.

Τα αγαθά αυτά πρέπει να είναι εύληπτα λέει ο Πυθαγόρας, αν κάποιος θέλει ένα χωράφι να μετρήσει και να βγάλει την έκταση σε τετραγωνικά, μην του εξηγήσεις όλη την μέθοδο που εσύ χρησιμοποίησες για να φθάσεις τελικά να υπολογίζεις την υποτείνουσα από τις δύο κάθετες πλευρές. Χρειάζεται αυτό πολλές μυήσεις και οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι για αυτές, η ψυχή τους δεν είναι ακόμα αρκετά ισχυρή, μπορεί στο δρόμο προς την Αλήθεια να υποστεί απώλειες και να καταστραφεί.

Δώσε τους όμως έτοιμο το δικό σου αγαθό, το τετράγωνο της υποτεινούσης ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο καθέτων πλευρών και ας σου κόστισε εσένα, δύο βίους συναπτούς για να βρεις και να ερμηνεύσεις πώς ένας αγρός μπορεί να μετρηθεί.

Οι άνθρωποι θα ζήσουν με αυτό και θα είναι ωραία, θα μάθουν να κάνουν χρήσιμους υπολογισμούς, πάντα είναι χρήσιμο να ξέρει καθένας την ουράνια γεωμετρία των αριθμών, αυτή την εξαίσια ακολουθία που δεν παύει να δημιουργεί, η μία σπείρα μετά την άλλη, μία εδώ και άλλη εκεί, όλες αλληλοσυνδεμένες, αποκύημα ενός ανώτερου Νου.

Γιατί τι άλλο είναι η Εξέλιξη, από μια σπείρα που εξελίσσεται συνεχώς, την βλέπεις να υπάρχει σε πολλές διαστάσεις, μία το βήμα γίνεται εδώ, μία κάπου αλλού αυτή όμως η θαυμαστή Εξέλιξη του ανθρώπινου μυαλού ποτέ δεν πρέπει να σταματάει και είναι έργο όλων να μην την αφήσουμε να παρακμάσει και να κατακρημνιστεί.

Βιργινία Φατσή
Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2016